ثار الله

بین الطلوعین یعنی بین دو دمیدین(طلوع) روشنایی، یعنی بین طلوع فجر(نماز صبح) تا طلوع آفتاب و زمانی که هوا تقریبا گرگ و میش شده است.

در مورد خوابیدن كه یك امر طبیعی است، در روایات آمده است كه "در ساعات اولیه شب بخوابید و بین الطلوعین بیدار باشید"(1).

متاسفانه در حاضر افراد، بسیاری از این گونه مسائل را صرفاً به عنوان دستورالعمل های ارشادی و اخلاقی در نظر می گیرند، در حالی كه این دستورات صد در صد كاربردی می باشند. به عنوان نمونه یكی از فواید عمل به روایت مذكور این است كه هورمونی در بدن به نام هورمون رشد(سوماتوتوروپ) وجود دارد كه بیشترین میزان ترشح آن حدود دو ساعت بعد از غروب آفتاب می باشد(زیرا بدن انسان یك فیزیولوژی خاصی دارد كه با عالم هماهنگ می باشد) و در رویات آمده كه همان ساعت بخوابید.

اینكه خواب کافی در زمان مناسب، باعث بلندی قد می شود، به این دلیل است كه در اوایل شب، این هورمون ترشح می شود و اگر كسی سر شب بخوابد، رشد متناسب و متعادلی پیدا می كند.

اما یك سری از هورمون های استرس زا وجود دارند(البته در جای خود مفید می باشند) كه به آنها "كورتیكواستروئید" گفته می شود، مانند هورمون های "آدرنالین" و "نور آدرنالین". بیشترین میزان ترشح این هورمون ها دو ساعت قبل از طلوع آفتاب می باشد؛ یعنی دقیقا هنگام بین الطلوعین (از طلوع فجر تا طلوع آفتاب).

این كه خواب بعد از اذان صبح، باعث ناراحتی و كسلی و پریشانی انسان می شود، ولی بیدار شدن در موقع اذان حالت شادابی می آورد، به خاطر ترشح این هورمون هاست. همچنین اگر زمانی كه این هورمون ها حداكثر ترشح خود را دارند، انسان خواب باشد، احتمال سكته زیاد است. لذا بیشترین آمار مرگ در خواب، در ساعات بین الطلوعین می باشد.

حال اگر همین مسئله یعنی نخوابیدن بین الطلوعین را یك پزشك به ما توصیه می كرد، با شوق و اطمینان بیشتری به آن عمل می كردیم، زیرا به كاربردی بودن آن معتقد بودیم، اما دستورات دینی را به عنوان مسائل صرفاً اخلاقی پنداشته و كمتر به آنها توجه می كنیم.

پی نوشت:

(1) متن روایات مذكور :

مَا عَجَّتِ الْأَرْضُ إِلَى رَبِّهَا عَزَّ وَ جَلَّ كَعَجِیجِهَا مِنْ ثَلَاثٍ مِنْ دَدمٍ حَرَامٍ یُسْفَكُ عَلَیْهَا أَوِ اغْتِسَالٍ مِنْ زِنًى أَوِ النَّوْمِ عَلَیْهَا قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ (من‏لایحضره‏الفقیه- جلد4- ص20)

زمین به سوی پروردگارش، فریادی مانند این سه فریاد بر نمی آورد:

1- فریاد از خونی که به ناحق بر روی او می ریزد.

2- آب غسلی که با عمل زنا واجب شده است.

3- خوابی که پیش از طلوع خورشید باشد.



عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع أَنَّ النَّوْمَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ یُورِثُ الْفَقْرَ وَ شَتَاتَ الْأَمْرِ (مستدرك‏الوسائل- جلد 5 - ص 110)

خواب پیش از طلوع خورشید و نیز خواب قبل از نماز عشاء، باعث فقر و پریشانی امور می شود.



عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ع فِی حَدِیثٍ قَالَ لَا تَنَامَنَّ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ فَإِنِّی أَكْرَهُهَا لَكَ إِنَّ اللَّهَ یُقَسِّمُ فِی ذَلِكَ الْوَقْتِ أَرْزَاقَ الْعِبَادِ عَلَى أَیْدِینَا یُجْرِیهَا (وسائل‏الشیعة - جلد6 - ص 498)

هرگز قبل از طلوع خورشید نخواب که من آن را برایت خوب نمی دانم، زیرا خدواند در آن وقت، روزی بندگانش را به دست ما تقسیم می کند.



قال رسول الله ص : النوم من أول النهار خرق و نوم القائلة نعمة و النوم بعد العصر حمق و بین العشاءین یحرم الرزق (مكارم‏الاخلاق- ص288)

خواب اول روز، نادانی و خواب نیمروزی نعمت و خواب عصرگاهی کم خردی است و خواب اول شب(بین دو نماز مغرب و عشاء) باعث محروم شدن از روزی می شود.

بسم رب اقام حسین

حمدت من عظمت منته وسبغت نعمه؛وسبغت غضبه رحمه؛وتمت

کلمه؛ونفذت مشیئته وبلغت قضیته حمدته حمد مقر لربوبیته؛متخضع

لعبودیته؛متنصل من خطیئته؛متفرد بتوحیده؛مومل منه مغفرة تنجیه؛یوم یشغل

عن فصیله وبنیه ونستعینه ونستر شده ونستهدیه و نومن به ونتوکل

علیه؛وشهدت له شهود مخلص موقن؛وفردته تفرید مؤمن متیقن؛و وحدته

توحید عبد مذعن لیس له شریک فی ملکه؛ولم یکن له ولی فی صنعه؛جل

عن مشیرو وزیر؛وعن عون و معین؛ونصیر ونظیر علم فستر؛وبطن فخبر

وملک فقهر؛وعصی فغفر؛وحکم فعدل؛لم یزل ولن یزول(لیس کمثله شیء)و

هو بعد کل شیءرب متعزز بعزته؛متمکن بقوته؛ متقد س بعلوه؛متکبربسموه

لیس یدرکه بصر ولم یحط به نظر؛قوی منیع؛بصیر سمیع؛رؤوف رحیم .عجز

عن وصفه من یصفه؛وضل عن نعته من یعرفه؛قرب فبعد؛وبعد فقرب یجیب

دعوة من ید عوه و یرزقه و یحبوه ذو لطف خفی؛وبطش قوی ورحمة

موسعه؛وعقوبة موجعة؛رحمته جنة عریضة مونقة و عقوبته جحیم ممدودة

موبقةو شهدت بعث محمد رسوله؛ وعبده وصفیه؛ ونبیه ونجیبه وحبیبه وخلیله

بعثه فی خیر عصر؛وحین فترة وکفر؛رحمة لعبیده؛ومنة لمزیده ختم به

نبوته؛وشید به حجته وبلغ وکدح رؤوف بکل مؤمن؛رحیم سخی؛رضی ولی

زکی علیه رحمة وتسلیم؛وبرکة وتکریم؛من رب غفور رحیم؛قریب مجیب

وصیتکم معشر من حضرنی بوصیة ربکم؛وذکرتکم بسنة نبیکم فعلیکم برهنة

تسکن قلوبکم؛وخشیة تذری دموعکم وتقیة تنجیکم قبل یوم یبلیکم و یذهلکم

یوم یفوز فیه من ثقل وزن حسنته؛ وخف وزن سیئته ولتکن مسألتکم وتملقکم

مسألة ذل و خضوع؛وشکر وخشوع؛بتوبةونزوع وندم ورجوع ولیغتنم کل

مغتنم منکم صحته قبل سقمه وشیبته قبل هرمه وسعته قبل فقره؛و فرغته قبل

شغله؛وحضره قبل سفره؛قبل تکبر وتهرم وتسقم؛یمله طبیبه؛ویعرض عنه

حبیبه؛وینقطع عمره؛ویتغیر؛عقله؛./(ثم قیل):هو موعوک وجسمه منهوک ثم

جد فی نزع شدید؛وحضره کل قریب وبعید؛فشخص بصره وطمع نظره

ورشح جبینه وعطف عرینه وسکن حنینه وحزنته نفسه؛وبکته عرسه وحفر

رمسه ویتم منه ولده؛وتفرق منه عدده وقسم جمعه وذهب بصره

وسمعه؛ومددوجرد وعری وغسل؛ونشف وسجی وبسط له وهییءونشر علیه

کفنه؛وشد منه ذقنه وقمص وعمم؛وودع وسلم وحمل فوق سریر. وصلی علیه

بتکبیر ونقل من دور مزخرفةوقصور مشیدة؛وحجرمنجدة وجعل فی ضریح

ملحود وضیق مرصود بلبن منضود مسقف بجلمود وهیل علیه حفره؛وحثی

علیه مدره وتحقق حذره ونسی خبره؛ ورجع عنه ولیه وصفیه وندیمه

ونسیبه؛وتبدل به قرینه وحبیبه؛فهو حشو قبر،ورهین قفر یسعی بجسمه

دودقبره؛ویسیل صدیده من منخره؛یسحق تربه لحمه؛وینشف دمه؛ویرم عظمه؛

حتی یوم حشره؛فنشره من قبره حین ینفع فی صور یدعی بحشر ونشور فثم

بعثرت قبور وحصلت سریرة صدور وجیء بکل نبی وصدیق وشهید؛و توحد

للفصل قدیربعبده؛خبیر بصیر. فکم من زفرة تضنیه وحسرة تنضیه فی موقف

مهول مشهد جلیل؛بین یدی ملک عظیم؛وبکل صغیروکبیرعلیم فحینئذ یلجمه

عرقه ویحصره قلقه؛عبرته و صرخته غیر مسموعة؛وحجته غیر مقبولة

زالت جریدته ونشرت صحیفته نظرفی سوءعمله؛وشهدت علیه عینه بنظره

ویده ببطشه و رجله بخطوه؛وفرجه بلمسه؛ وجلده بمسه فسلسل جیده وغلت

یده وسیق فسحب وحده؛فورد جهنم بکرب وشده فظل یعذب فی جحیم ویسقی

شربة من حمیم تشوی وجهه وتسلخ جلده؛وتضربه زبینة بمقمع من حدید

ویعود جلده بعد نضجه کجلد جدید یستغیث فتعرض عنه خزنة جهنم یستصرخ

فیلبث حقبة یندم.نغوذ برب قدیر؛من شر کل مصیر ونسأله عفو من رضی

عنه؛ مغفرة من قبله؛فهو ولی مسألتی ومنجح طلبتی فمن زحزح عن تعذیب

ربه؛جعل فی جنته بقربه. وخلد فی قصور مشیدة؛وملک بحور عین وحفدة

وطیف علیه بکؤوس وسکن فی حظیره قدس وتقلب فی نعیم وسقی من تسنیم

من عین سلسبیل و مزج له بزنجبیل مختم بمسک وعبیر مستدیم للملک؛

مستشعر للسرور؛یشرب من خمور من روض مغدق لیس یصدع من شربه؛

ولیس ینزف هذه منزلة من خشی ربه وحذرنفسه معصیه؛وتلک عقوبة من

جحد مشیئته وسولت له نفسه معصیته؛ فهو قول فصل وحکم عدل؛وخبر

قصص قص ووعظ نص(تنزیل من حکیم حمید)نزل به روح قدس مبین علی

قلب نبی مهتد رشید صلت علیه رسل سفرة مکرمون بررة عذت برب

علیهم؛رحیم کریم؛من شر کل عدو لعین رجیم؛فلیتضرع متضرعکم؛ ولیبتهل

مبتهلکم؛ولیستغفر کل مربوب منکم؛لی ولکم؛وحسبی ربی وحده.

برای سلامتی اقا حضرت حجت(عج) سه صلوات اهدا کنید

بسم رب اقام حسین

اى على هر کس خشمش را فرو برد و حال این‌که توانائى بر دوامش داشته باشد عوض دهد خدا او را ایمنى و نیز ایمانى که مزه‏اش را بچشد.

اى على کسى که هنگام مردن سفارش به نیک نکند مروتش کم باشد و مالک شفاعت نمی‌شود.

اى على بدترین مردم کسى است که بواسطه شرارتش او را گرامى دارند.

اى على بدترین مردم کسى است که آخرتش را به دنیایش بفروشد و بدتر از این کسى است که آخرتش را به دنیاى دیگرى بفروشد.

اى على کسى که فایده دینى و دنیائى از او نبرى خیرى در همنشینى او نیست و کسى که مراعات حق تو را نکند حق او را مراعات‏ مکن و گرامى مدار.

اى على سزاوار است که در مؤمن هشت خصلت باشد: سنگینى در برابر سختى‏ها و فتنه‏ها، بردبارى در بلا، سپاسگزارى در آسایش، قناعت کردن به آنچه خداى عز‌و‌جل روزى به او فرموده، بر دشمنان ستم نکند، عدالت کردن بر دوستان، بدن او از خودش در آزار باشد ولى مردم از او در آسایش باشند.

اى على چهار نفر است که دعایشان رد نمی‌شود: رهبر دادگر، دعاى پدر براى فرزندش. دعا کردن مرد براى برادر دینیش، و دعاى ستمدیده، خداى عزوجل می‌فرماید «سوگند به عزت و بزرگیم همانا ترا یارى مى‏کنم گر چه پس از مدتى باشد».

اى على شوخى مکن که آبرویت را می‌برد، دروغ مگو که نور چهره‏ات را مى‏زداید، و از دو خصلت پرهیز کن بى‏قرارى و سستى، پس اگر بى‏قرارى کنى، نمى‏توانى بر حق بردبار باشى و اگر سستى کنى حق را ادا نمى‏کنى.

اى على براى هر گناهى توبه‏ایست مگر خوى بد، زیرا که صاحبش از هر گناهى که بیرون آید در گناه دیگرى وارد مى‏شود.

اى على در مجازات چهار چیز شتاب مى‏شود: مردی‌ که به تو نیکى کند و در برابر آن بدى کنى، مردی که بر او ستم نکنى او بر تو ستم بکند، مردى که با او پیمان بندى و به پیمانت وفا کنى اما او تو را بفریبد و مردی که با او پیوند کنى و او از تو ببرد.

 اى على هر کس بى‏تابى بر او پیروز شود آسایش از او کوچ کند.

اى على ولیمه‏اى نیست مگر در پنج چیز ؛ در عروسى، در وقتى که خدا فرزندى می‌دهد، ختنه کردن فرزند، خریدن منزل، برگشتن از سفر حج.

اى على سزاوار نیست عاقل کوچ کند، مگر براى اصلاح معاش و توشه قیامت و لذت در غیر حرام و سه چیز از خوى جوانمردهاست در دنیا و آخرت: گذشت از کسى که بر تو ستم کرده، پیوند با کسى که از تو بریده، چشم‏پوشى از کسى که بر تو نادانى کرده.

اى على قدر بدان چهار چیز را پیش از چهار چیز، جوانیت را پیش از پیرى، تندرستى را پیش از مریضى، دارائى را پیش از نادارى، زندگى را پیش از مردن.

اى على آفت حسب، فخر کردن است.

اى على هر کس از خدا بترسد، همه از او می‌ترسند و هر کس از خدا نهراسد از همه چیز می‌ترسد.

یا على سه امر است که هر کس با آن سه، خدا را دیدار کند برترین مردم است، آن کس که واجبات خدا را انجام دهد عابدترین مردم است، کسى که دورى کند از حرام‌هاى خدا پس او پرهیزکارترین مردم است، کسى که قناعت کند به آن‌چه خدا او را روزى کرده داراترین مردم است.

اى على خدا سه کس را نفرین فرموده: آنکه توشه‏ خود را تنها بخورد، کسى که تنها سفر کند، کسى که تنها بخوابد.

اى على از سه چیز تورا باز مى‏دارم: حسد، آز، بزرگ منشى.

اى على چهار چیز نشانه‏ بدبختى است: خشکى چشم، سختى دل، آرزوى دراز و دوست داشتن باقی بودن در دنیا.

اى على سه امر درجه است، سه گناه را اندک نماید و سه چیز نابود کننده است و سه چیز نجات دهنده است؛ آن سه که درجه است: وضو گرفتن بامداد سرد، انتظار نماز کشیدن بعد از نماز و رفتن در شب و روز بسوى مردم.

اما آن سه که گناه را اندک می‌کند: بلند سلام کردن، طعام دادن، شب‌زنده‌دارى کردن. آنها که نابودکننده‏اند: آزى که از آن پیروى شود، هواى نفسى که از آن اطاعت شود و خودپسندى مرد و آنها که نجات بخش است: بیم از خدا در نهان و آشکار، میانه‏روى در دارائى و نادارى، سخن عدل در حال خوشنودى و خشم.

اى على براى مؤمن سه نشانه است: نماز، زکاه، روزه، براى ولخرج سه علامات است: روبرو چاپلوسى می‌کند، پشت سر بدگوئى نماید، هنگام مصیبت دشنام می‌دهد و ستمگر سه نشانه دارد به زیر دستش ستم کند، از بالا دستش نافرمانى کند، از ستمگران پشتیبانى کند. براى ریا کار سه نشانه است: هر گاه در پیش مردم است، شادمان است هر گاه تنها باشد افسرده است ، دوست دارد او را در کارهایش ستایش کنند و براى آدم دو رو سه نشانه است: در سخن دروغ گوید، هر گاه وعده دهد وفا نکند، هر گاه امین شود خیانت کند.

اى على اگر فروتن در ته چاه باشد خداوند بادى را می‌فرستد تا او را بر فراز سر خوبان بلند کند.

اى على مؤمن کسى است که مسلمانان او را امین مال و خونشان قرار دهند، مسلمان کسى است که مسلمانان از دست و زبانش، سلامت بمانند و هجرت‏کننده کسى است که از گناهان هجرت کند

اى على؛ مطمئن‏ترین دستگیره‏هاى ایمان، دوستى در راه خدا و دشمنى به خاطر خدا است.

اى على؛ کسى که بیاموزد دانشى را که با نادانان پیکار کند، یا با دانشمندان بحث نماید، یا مردم را بسوى خویش دعوت کند پس او از اهل آتش است.

 اى على دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است.

 اى على مرگ ناگهانى آسایش مؤمن و پشیمانى کافر است.‏

اى على خداوند بسوى دنیا وحى فرستاد که خدمت کن، هر که مرا خدمت کند و به زحمت افکن هر کس تو را خدمت کند.

اى على اگر دنیا در پیشگاه خداى عز‌و‌جل به اندازه پر پشه‏اى ارزش می‌داشت همانا به کافر جرعه‏اى آب نمى‏چشاندم.

اى على هیچ کس از اولین و آخرین نیست مگر این‌که آرزو می‌کند روز قیامت کاش از دنیا به اندازه خوردنم بیشتر بمن نمى‏دادند.

اى على بدترین مردم کسى است که قضاى خدا را متهم کند.

اى على اسلام برهنه است، لباسش حیاست، زینتش وفاست و ثروتش کردار شایسته است، تکیه‏گاهش پارسائیست، براى هر چیزى بنیادى است، بنیاد اسلام، دوستى ما اهل بیت است.

اى على سه چیز حافظه را زیاد می‌کند و بلغم را می‌برد: شیر، مسواک. خواندن قرآن.

اى على مسواک از مستحبات است، پاک‏کننده‏ دهان است و چشم‏ را نورانى می‌کند و خدا را خوشنود مى‏کند و دندان را سفید و بوى دهن را می‌برد، لثه را محکم مى‏نماید، اشتها را زیاد و بلغم را مى‏برد حافظه را زیاد و حسنات را فراوان مى‏کند و فرشتگان شادمان می‌شوند.

اى على چهار قسم خواب است: خواب پیامبران به پشت‏شان ]قفا[، خواب مؤمنان بطرف راست، خواب کفار و منافقان بطرف چپ‏شان و خواب شیطانها برویشان می‌باشد.

اى على شگفت آورترین مردم از نظر ایمان و بزرگترین آنان از نظر یقین مردمانى باشند که در آخرالزمان پیامبرى ندیدند و امام هم از نظرشان پنهان شده پس به سیاهى و سفیدى ایمان آورده‏اند.

اى على خدا، دعاى دل غافل را نمى‏پذیرد.

اى على خواب عالم برتر از عبادت نادان است.

اى على دو رکعت نماز دانشمند برتر از هزار رکعت عابد است.

اى على ربا هفتاد قسم، گناه دارد که آسانتر از همه آنها مانند اینست که مرد (رباخوار) در خانه‏ى کعبه با مادرش زنا کند.

اى على یک درهم ربا بدتر است از هفتاد زنا که با محرمش انجام دهد.

اى على صدقه، بلاى حتمى را برمی گرداند.

اى على ارتباط، خویشاوندان عمر را دراز کند.

اى على اولین آفریده‏اى که خدا آفرید، خرد ]عقل[ است، سپس به خرد فرمود: بیا آمد، بعد فرمود، برو سپس رفت و فرمود سوگند بعزت و بزرگیم چیزى نیافریدم که او دوست‏تر باشد بسوى من از تو، بواسطه‏ تو مؤاخذه می‌کنم و بتو مى‏بخشم و بتو پاداش دهم و بتو کیفر نمایم: (یعنى ملاک تکلیف عقل است).

اى على خیرى در گفتن نیست مگر با عمل و خیرى در نگاه کردن نیست مگر با آگاهى، خیرى در مال نیست مگر با جود و خیری در راستگوئى نیست مگر با وفا، و خیری در عفت نیست مگر با پارسائى، خیری در صدقه دادن نیست مگر با نیت، خیری در شرم نیست مگر با درستى، خیری در وطن نیست مگر ایمنى و شادمانى.

اى على خدا رحمت کند پدر و مادرى را که فرزندشان را به نیکى سوق دهند.

ای علی کسی که والدین خود را محزون کند، در حقیقت آنها را عاق نموده است.

اى على هر کس در پیش او غیبت از برادر مسلمانش بکنند و او تواناى یارى برادر مسلمانش را داشته باشد و یارى نکند خدا او را در دنیا و آخرت خوار کند.

اى على کسى که بودجه‏ زندگى یتیمى را از مال خود فراهم کند بهشت بر او واجب است.

اى على کسى که از روى مهربانى دست بر سر یتیمى بکشد، خداوند به شمار‏ هر موئى، نورى در قیامت به او ببخشد.

ای علی بلاى سخن دروغ است، بلاى دانش، فراموشى است، بلاى عبادت، سستى است، بلاى زیبائى خود نمائیست، بلا بردبارى حسد است.

اى على خداى عز‌و‌جل به دنیا توجه کرد من را بر مردان جهان برگزید بعد بار دوم توجه فرمود ترا برگزید، بار سوم امامان از نسل ترا برگزید بار چهارم فاطمه را از میان زنان جهان برگزید.

اى على من چون در شب معراجم به بیت المقدس رسیدم بر سنگ آن یافتم: «خدایی جز الله نیست و محمد رسول الله» است یارى کردم محمّد را به وزیرش و تأیید کردم به او، به جبرئیل گفتم: وزیرم کیست؟ جبرئیل گفت: على بن ابى طالب است. چون به سدرة‌‌المنتهى رسیدم نوشته‏اى بر آن یافتم که من خداى یگانه‏ بى‏همتایم محمّد برگزیده‏ من است از میان آفریدگانم توانائى دادم او را به وزیرش و بدو او را یارى کردم. پرسیدم جبرئیل وزیر من کیست؟ سپس گفت: على بن ابى طالب، چون از سدرة‌المنتهى گذشتم بسوى عرش پروردگار رسیدم بر پایه‏هائى دیدم نوشته شده: من خدائى هستم که جز من خدائى نیست محمّد دوست من است توانائى دادم او را و یارى کردم به وزیرش.

اى على همانا خداى تبارک و تعالى مرا در باره تو هفت خصلت بخشیده: اول کسى که سر از قبر با من بردارد توئى، اول کسى که با من بر فراز صراط بایستد توئى، تو اول کسى هستى که پوشیده شوى هر گاه که من پوشیده شوم و زنده شود هر گاه من زنده شوم و تو اول کسى هستى که با من در مقام‌هاى بلند باشى و تو اول کسى هستى که با من بنوشى از باده‏ خالص سر به مهریکه سرانجامش مشک است.

یا علی همه چشمها روز قیامت گریان است مگر سه چشم، چشمی که در راه خدا بیدار مانده باشد، چشمی که از محارم خدا فرو بسته شود و چشمی که از خشیت خدا بگیرد.

یا علی از لجاجت بپرهیز زیرا اول  آن جهل و پایانش پشیمانی است.

یا علی  خلق خود را با خانواده و همسایگان خود نیک گردان  و کسی که با مردم معاشرت و مصاحبت کند در نزد خداوند در درجات بالایی قرار دارد.

 برای سلامتی اقا حضرت حجت(عج) سه صلوات اهدا کنید

مولا علی می فرمایند : من و فاطمه به محضر مبارک رسول خدا (ص) مشرف شدیم و او را در حالی که شدیدا گریه میکرد مشاهده نمودیم به او گفتم : پدر و مادرم به فدایت ، چه چیزی شما را به گریه واداشته است ؟ حضرت فرمود : ای علی در شب معراج که به آسمان رفتم ، زنان امت خود را در عذاب شدید دیدم به طوری که آنها را نشناختم . از همین رو برای آنچه از شدت عذاب آنها دیدم گریان هستم بعد فرمود : 

1- زنی را دیدم که او را به موهایش آویزان کرده بودند ، و مغز سرش می جوشید.
2- زنی را دیدم که به زبانش آویزان بود ، و حمیم در حلق او می ریختند.

بعد حضرت فاطمه (س) خطاب به پدر بزرگوارش فرمود : به من بگو که این زنان عمل و روششان چه بود که خداوند چنین عذابی را برای آنان مقرر فرموده است ؟
رسول خدا (ص) فرمود :
آن زنی که او را به موهایش آویزان کرده بودند ، برای این بود که موهایش را از مردان نامحرم نمی پوشانید.
آن زنی که به زبانش آویزان بود ، برای این بود که شوهرش را با زبانش اذیت میکرد.
اما آن زنی که گوشت بدنش را می خورد ، بدنش را برای مردم زینت میکرد.
آن زنی که به پاهایش آویزان بود برای اینکه از خانه بدون اجازه شوهرش خارج میشد.
اما آن زنی که به دو پستانش آویزان بود ، از همبستر شدن با شوهرش خود داری میکرد.
آن زنی که پاهایش به دستهایش بسته بود و مارها و عقربها بر او مسلط بودند ، برای اینکه از آبی که نجس و آلوده بود برای وضوء و شست وشوی استفاده می کرده و رعایت پاکی و نجسی را نمی نموده است. و همچنین با لباس نجس و کثیف بوده و پس از جنابت و حیض غسل انجام نمی کرد و در نمازش سستی میکرد.
اما آن زنی که کر و لال بود از راه زنا بچه دار میشد و به شوهرش نسبت می داد.
آن زنی که صورت و بدنش را با قیچی جدا می کردند ، خود را بر مردان عرضه میکرد.
اما آن زنی که صورت و بدنش می سوخت ، در حالی که روده هایش را می خورد برای اینکه واسطه عمل منافی عفت بود.
آن زنی که سرش سر خوک و بدنش بدن الاغ بود سخن چین و دروغگو بود.
آن زنی که بصورت سگ بود به خاطر آنکه در دنیا آوازه خوان و حسود بود.
آنگاه رسول خدا (ص) فرمود : وای بر زنی که شوهرش را ناراحت کند ، و سعادتمند آن زنی است که شوهرش از او راضی باشد.

برای سلامتی حضرت صاحب سه صلوات عنایت کنید

برای سلامتی حضرت صاحب سه صلوات عنایت کنید

برای سلامتی حضرت صاحب سه صلوات عنایت کنید